نکاتی که در هنگام تجویز و مصرف آنتی بیوتیک ها باید به آن توجه شود

هر چند میکروب های محیط دهان فراوان هستند اما این میکروارگانیسم ها فلور میکروبی نرمال دهان بوده و خطر زا نیستند زیرا عامل پاتوژن مثل استافیلوکوک طلایی که در سایر نقاط عفونت های خطرناکی را ایجاد می کند. بندرت در دهان و فک ها ایجاد بیماری می نماید بدین ترتیب دادن آنتی بیوتیک بدون جهت به بیمار به علت آزارفلور میکروبی نرمال دهان واکنش های ناخواسته ای را سبب شده بدین گونه که در اثر حذف فلور نرمال ( رقابت کننده ها ) تکثیر عوامل پاتوژن افزایش می یابد و رده مقاوم باکتری ها را به وجود می آورد

تاثیر یک آنتی بیوتیک در درمان عفونت به تشخیص صحیح میکروارگانیسم یا میکروارگانیسم های مولد عفونت و انتخاب اختصاصی ترین و موثرترین دارو ممکن بستگی دارد این کار از دیدگاه تئوری فقط با کشت و بررسی حساسیت میکروارگانیسم های مولد عفونت نسبت به آنتی بیوتیک های مختلف امکان پذیر است.

در عفونت هایی که دارای ترشح چرکی متعفن و بد بو هستند بایستی میکروب های بی هوازی مظنون شد وجود بافت های نکروتیک ، گانگرن ، تشکیل غشاء کاذب از دیگر سر نخ هایی است که به تشخیص عفونت های بی هوازی کمک می کند.

درمان عفونت های حاد دندانی باید با آنتی بیوتیکی از خانواده پنی سیلین آغاز شود زیرا ارگانیسم های مولد عفونت های دهان که معمولا باکتری های هوازی گرم + و باکتری های گرم – و + بی هوازی هستند. عفونت های دندان به پنی سیلین حساس هستند این دارو به علت طیف اثر محدودی که نسبت به سایر هم خانواده های خود دارد ترکیب و تعادل فلور طبیعی دستگاه گوارش را بر هم نمی زند بر عکی آموکسی سیلین از این خانواده جذب گوارشی بسیار خوبی دارد و طیف اثر آن کمی وسیع تر از پنی سیلین می باشد ممکن است منجر به تغییر فلور طبیعی دستگاه گوارش و واژن شده و زمینه را برای عفونت قارچی یا عفونت ناشی از باکتری های غیر حساس ساعد نماید و در صورت مظنون بودن به فعالیت میکروب های بی هوازی می توان از آنتی بیوتیک های موثر و باکتری های بی هوازی از جمله مترونیدازول همراه با پنی سیلین گرفت لازم به ذکر است پنی سیلسن در بیماران الکلی بیماران دیابتی وابسته به انسولین و بیمارانی که اخیرا تحت آنتی بیوتیک درمانی بوده اند به علت تغییر فلور دهان و کاهش حساسیت به پنی سیلین می تواند موثر نباشد لذا بایست با آنتی بیوتیک وسیع الطیف از جمله سفالکین درمان را آغاز کرد.

درمان عفونت ها در بیمارانی که تحت شیمی درمانی یا دیابت یا داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی هستند با آزمایش کشت باکتریایی عفونت اقدام به درمان شود. همچنین در عفونت های سریعا پیش رونده ، عفونت های عود کننده ، عفونت بدون پاسخ به درمان اولیه تجربی ، استومیلیت و اکتینومایکوز آزمون حساسیت آنتی بیوتیک لازم است.