بیماری های دستگاه گوارش

 

بیماری زخم پپتیک : زخم پپتیک یک پارگی Well – defined در مخاط لوله گوارش است که در اثر ترشح مزمن اسید ممعده وپپسین واثرات مخرب و پاسخ میزبان نسبت به هلیکو باکترپیلوری به وجود می آید. فاکتور اولیه هلیکوباکترپیلوری 2 - افزایش ترشح اسید 3 - استعمال سیگار 4 - مصرف NSAID 5- استرس.

 

زخم معده فعال   

1 - معمولا بدون علامت 2 - دردهای اپیگاستریک طولانی مدت و تیز و موضعی دردها سوزنی وسایشی است ولی می تواند مبهم هم باشد خوردن غذا ، شبر و آنتی اسید درد را تخفیف می دهد 3- استفراغ طولانی مدت چند ساعت پس از خوردن غذا می تواند علامت انسداد پیلوریک گاستریک باشد. درد تیرو کشنده به پشت می تواند علامتی از نفوذ عمیق تر زخم پاپرفوراسیون زخم باشد. مدفوع خونی وقیری می تواند نشان دهنده هموراژی GI باشد. درمان برای زخم بدون H.pylori هم بدست بیاید درمان شامل ترکیب داروهای ضد ترشح اسید و داروهای ضد میکروبی ( آنتی بیوتیک ) است. تتراسیکیلین – مترونیدازول یا آموکسی سیلین و کلارتیرومایسن از آنتی بیوتیک های مصرفی در زخم پپتیک هستند.

تظاهرات و عوارض دهانی : رشد قارچ ها در دهان به دلیل استفاده کردن طولانی مدت آنتی بیوتیک ها مالفورماسیون عروقی لب واروژن های مینایی به دلیل بازگشت اسید به دهان در زمان تنگی پیلور که کمتر شایع است. خشکی دهان در اثر مصرف فامویتدین و داروهای آنتی کولیزژیک اریتم مالتی فرم همراه با مصرف سایمتیدین و رانیتیدین دیده می شود این دو دارو می توانند اثرات توکسیک بر مغز استخوان داشته باشند و سبب آنمی آگرانولوسیتوزو ترومبوسیتوپنی گردند. زخم مخاطی که می تواند تظاهری از آگرانولوسیتوز و خونریزی از لثه و پتشی می تواند تظاهری از ترمبوسیتوپنی باشد.

 

بیماری التهابی روده Inflammatory bowel disease

بیماری التهابی روده ( IBD ) شامل دو بیماری ایدیوپاتیک لولۀ گوارش است. کولیت زخمی و بیماری Crohn مشخصۀ اصلی افتراق این دو بیماری محل گسترش بافت درگیر است.

در مورد کولیت زخمی بسیاری محدود به رکتوم و رودۀ بزرگ است. در بیماری Crohn تمام دیوارۀ روده تحت تأثیر است و بیماری می تواند از دهان تا مقعد را درگیر کند.

علت اصلی بیماری نامشخص است اما فاکتورهای آلرژی ، آنزیم های تخریبی – عفونت های ویروسی و باکتریایی ، اختلالات فیزیولوژیک و فاکتورهای ایمونولوژیک در این بیماری دخیل هستند.

الف ) کولیت اولسراتیو : کولیت اولسراتیو واکنش التهابی رود، بزرگ است با دوره های عود و پیشرفت. تداوم بیماری می تواند پسودوپولیپ و فیبروز مخاطی ایجاد کند. از عوارض دیگر مگاکولون توکسیک و کارسینومای روده است.

ب ) بیماری کرون : این بیماری با زخم های روده ای ناحیه ای مشخص می شود بیماری پایدار و طولانی ممکن است به آرامی خطر پیشرفت کارسینوم روده ای را افزایش می دهد.

تظاهرات و عوارض دهانی : بیماران مبتلا به کولیت زخمی : ضایعات شبه آفت در مبتلایان به کولیت اولسراتیو 20 %.

بیماران مبتلا به کرون : زخم های آتی پیک مخاطی و تورم منتشر لب و گونه ( قلوه سنگی ).

ج ) کولیت پسودومامبران : نوع شدید وکشنده کولیت است. علت اصلی استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف است که باکتری های موثر وده را از بین می برند و باعث C.difficile می شوند.اسهال شایع ترین علامت است و در موارد خفیف مدفوع آبکی و نرم است. در موارد شدیداسهال خونی همراه با حرکات روده ای زیاد کرامپ های شکمی و تب وجود دارد.

عوارض و تظاهرات دهانی : رشد قارچ بیش از حد در طی درمان با آنتی بیوتیک.