|
نارسایی آدرنال غده آدرنال شامل یک کورتکس خارجی و مدولای داخلی است مدولای آدرنال همانند گانگلیون سمپاتیک بوده و به طور اولیه اپی نفرین ترشح می کند که عملکرد چند گانه دارند. کورتکس 90 درصد غدد راشامل می شود و دارای 3 ناحیه است. ناحیۀ خارجی یا فاسیکولاتا که گلوکوکورتیکوئیدها را ترشح می کند عمل تنظیم متابولیسم کربوهیدرات ، چربی و پروتئین ، نگهداری فعالیت مجدد عروقی ، جلوگیری از آماس ، نگهداری هموستاژ در طی دورۀ استرس عاطفی و فیزیکی کورتیزل به عنوان آنتاگونیت انسولین نیز عمل می کند. کورتیزول عمل ضد آماسی نیز دارد. ناحیۀ میانی یا رتیکولاریس که آندروژن ها ( هورمون های جنسی ) را ترشح می کند و ناحیه گلومرولوزا که آلدسترون را ترشح می کند و عمل آن تنظیم سطوح فیزیولوژیک سدیم و پتاسیم ( غیر وابسته به فیدبک هپیوفیز ) نارسایی اولیه و اختلالاتی که سبب در گیری غدد آدرنال می گردد نهایتا سبب تولید ناکافی یا بیش از حد محصولات آدرنال می گردد. تولید بیش از حد آدرنال به علت پروسه های پاتوفیزیولوژِک تحت عنوان بیماری کوشینگ نامیده می شود. عملکرد ناکافی آدرنال به دو صورت اولیه و ثانویه ایجاد می شود نوع اولیه بیماری آدیسون نامیده می شود نوع ثانویه به دنبال بیماری هیپوفیز یا هیپوتالاموس یا در اثر تجویز کورتیکو اسروئیدهای اگزوژن به وجود می آید. استفاده طولانی مدت از گلوکوکورتیکوئیدها می تواند نمای بالینی شبیه به بیماری ک.شینگ ایجاد کند که سندرم کوشینگ نامیده می شود.
تظاهرات بالینی ( هیپوآدرنالیسم ) ( کم
کاری آدرنال ).
اولیه :
1
- ضعف و بی حالی
2
- پیگمانتاسیون غیر طبیعی پوست و مخاط
3
- کاهش فشار خون
4
- بی اشتهایی
5
- از دست دادن وزن. این نوع بیماران اگر در شرایط استرس قرار بگیرند ممکن است دچار بحران آدرنال شوند.
1
- وزن بالا
2
- صورت گرد و شبیه به ماه
3
- یک برجستگی بوفالو در پشت
4
- خطوط و شیارهای شکمی
5
- آکند
6
- افزایش فشار خون
7
- نقص قلبی
8
- استئوپوروز و شکستگی استخوان
9
- دیابت ملیتوس
10
- نقص در ترمیم . عوارض و تظاهرات دهانی : 1 - پیگمانتاسیون غشاهای مخاطی 2 - تأخیر در التیام زخم 3 - افزایش حساسیت به عفونت.
|
