سرطان

 

سرطان بیماری است که به وسیلۀ رشد کنترل نشدۀ سلول های نئوپلاستیک نابه هنجار مشخص می شود 1 - موتاسیون های ژنتیکی و اکتسابی مانند دود سیگار و الکل 2 - محل نادرست کروموزوم ها      3 - بروز فاکتورهایی چون انکوژن ، گیرنده های فاکتور رشد 4 - استفاده از داروهای سرکوب گر ایمنی یا بروز بیماری های سرکوب کننده ایمنی به دلیل کاهش سلول های Natural Killer  که مستقیما بر روی سلول های سرطانی اثر میکند برای تیدیل سلول طبیعی به یک سلول سرطانی حداقل 3 تا 6 موتاسیون سوماتیک لازم است.

تظاهرات بالینی : 1 - تودۀ قابل لمس 2 - تغییر در رنگ سطحی 3 - برجستگی گره های لنفادی 4 - تغییر در عملکرد دارگان ها.

اساس درمان در سرطان شامل جراحی ، اشعه درمانی ، شیمی درمانی ، و داروهای اندوکرینی و احتمالا پیوند مغز استخوان می باشد.

بیماران درمان شده یا رادیاسیون :

1 - مووزیت

2 - زروستومیا

3 - از بین رفتن حس چشایی

4 - ترسیموس

5 - عفونت های ثانویه ( ویروسی – باکتریایی و قارچی )

6 - حساسیت دندان ها

7 - استئونکروز

8 - پوسیدگی سرویکال.

 

پیشگیری از مشکلات :

قبل از درمان با اشعه شروع شود

1 - دندان های غیر قابل ترمیم کشیده شوند

2 - دندان های مبتلا به پریودنتیت شدید کشیده شوند

3 - جراحی ها همه انجام شوند

4 - پوسیدگی های وسیع درمان شوند

5 - زمان کافی برای ترمیم جراحی ها در نظر گرفته شود

6 - بهداشت خوب رعایت شود

7 - فلوراید تراپی روزانه با ژل و تری انجام شود

8 - درمان اندو یا خارج کردن دندان ها انجام شود

9 - درمان عفونت های مزمن در استخوان های فک

10 - ترغیب جهت یک رژیم غیر پوسیدگی زا

11 - برداشت جرم و پروفیلاکسی

12 - کاهش تابش اشعه به بافت های غیر سرطانی به وسیلۀ محافظ های سربی و روش های دیگر

 

در طول درمان رادیاسیون  

1 - درمان علامتی موکوزیت

2 - درمان زروستومیعا

3 - پیشگیری از ترسیموس با استفاده روزانه از Tongue-blade برای باز کردن دهان

4 - دهانشویه کلرهگزیدین برای کنترل پلاک و کاندیدیا

5 - تشخیص و درمان عفونت ثانویه و کاندیدیا

6 - درمان مداوم با فلوراید

7 - در حین درمان دندان کشیده نمی شود ( برای جلوگیری از استئونکروز )

8 - در صورت نیاز درماناندو میتواند انجام شود

9 - اغلب اعمال دندانپزشکی به جز کشیدن دندان و جراهی می تواند انجام شود. در صورتی که بدون تروی و آسیب عروقی باشد

 

پس از رادیاسیون  

1 - هر 3 - 4 ماه برنامه ملاقات با بیمار صورت گیرد.

2 - تاکید بر بهداشت خوب

3 - درمان پوسیدگی در قدم اول

4 - اجتناب از عفونت دهانی

5 - درمان زروستومیا

6 - درمان از بین رفتن مزمن حس چشایی

 

بیماران تحت شیمی درمانی :

1 - افزایش خونریزی به جهت سرکوب مغز استخوان ( ترومبوسیتوپنی )  

2 - استعداد ابتلا به عفونت به جهت سرکوب مغز استخوان ( کلوپنی )

3 - آنمی شدید در اثر سرکوب مغز استخوان

4 - هر سه مورد بالا در اثر عوارض جانبی سرطان.

 

پیشگیری از مشکلات :

قبل از شروع شیمی درمانی 

1 - حذف عفونت

2 - درمان پوسیدگی های پیشرفته

3 - صاف کردن لبه های تیز دندانی

4 - برداشتن appliance های ارتودنسی

5 - دندان های شیری لق کشیده شود

6 - operculum لثه برداشته شود 

7 - اجازه به زمان ترمیم کافی تا قبل از شیمی درمانی داده شود.

 

در طول شیمی درمانی

1 - مشاوره با انکلوژیست قبل از انجام اعمال تهاجمی دندانپزشکی 

2 - انجام اقدامات زیر در صورت اعمال تهاجمی دندانپزشکی نیاز می باشد

3 - انجام تست حساسیت آنتی بیوتیک از ترشحات چرکی و عفونی

4 - کنترل خونریزی خود به خود به وسیله گاز ، pack پریودنتال و گاردهای نرم دهانی

5 - استفاده از فلوراید موضعی برای کنترل پوسیدگی

6 - دهانشویه کلر هگزیدین برای کنترل پلاک و کاندیدا.

7 - تسکین علامتی موکوزیت و زروستومیا.

8 -  در صورت آنمی شدید اجتناب از بیهوشی عمومی

9 - انجام مراقبت های خانگی بر اساس شرایط دهانی ، در صورت خونریزی بیش از حد و یا تحریک و آزار بافتی ( کم کردن یا متوقف کردن نخ دندان و مسواک استفاده کردن از گاز برای تمیز کردن دندان و لثه )

10 - استفاده از محلول آب و جوش شیرین برای دهان شویه برای تمیز نگه داشتن بافت های زخمی

11 -  فقط انجام اعمال اورژانس دندانپزشکی در طول شیمی درمانی جایز است. 

 

پس از شیمی درمانی

1 - تحت نظر قرار دادن بیمار تا زمان از بین رفتن کلیه عوارض جانبی شیمی درمانی

2 - قرار دادن بیمار تحت یک برنامه follow up دندانپزشکی

تدابیر مربوط به عوارض اشعه درمانی و شیمی درمانی

 

موکوزیت : التهاب مخاط دهان است که به صورت مخاط دهانی قرمز ، حساس و پوست رفته دیده می شود و کنده شدن اپی تلیوم در آن مشابه یک سوختگی شدید دهانی است. زخم ها می توانند بخ وسیله ویروس ها ، باکتری ها و قارچ ها عفونی شوند. موکوزیت بیشتر در مخاط غیر کراتینیزه ( مخاط باکال و لبیال ، سطح و نترال زبان ) و مجاورت رستوریشن های فلزی تا قبل از خاتمه هفته دوم اشعه درمانی دیده می شود و معمولا یک تا دو هفته بعد از خاتمه درمان فروکش می کند زخم ، درد ، دسیفاژِ ، عدم درک مزه ، مشکل در غذا خوردن ، و افزایش خطر عفونت های دهانی از شکایات بیماران است.

درمان : دهانشویه ملایم ، برای تمیز نگه داشتن سطوح زخمی تا حد ممکن

2 - دهانشویه های ضد میکروبی مثل کلر هگزیدین

3 - عوامل ضد التهابی مثل عصاره بابونه یا استروئید های موضعی ( دگزامتازون )

4 - برای کنترل درد از بی حس کننده های موضعی همچون ژل لیدوکائین 0.5 درصد یا محلول آنتی هیستامین مثل دیفن هیدراین ، بنزیدآمین و غیره استفاده می شود.

5 - دریافت کافی آب

6 - رژیم غذایی نرم ، پروتئین و مکمل های ویتامینی در مقادیر درمانی

7 - اجتناب از الکل ، تنباکو ، غذاهای محرک ( میوه ها ، آبمیوه های ترش و غذا های تند و داغ )

 

عفونت ثانویه : بیمارانی که تحت شیمی درمانی قرار میگیرند به عفونت های عود کننده و ثانویه مستعد هستند. این عفونت ها توسط قارچ ها ، باکتری ها و ویروس ها ایجاد می شوند.

 

خونریزی : خونریزی یکی از عوارض افرادی است که تمام بدنشان تحت اشعه X قرار گرفته و یا با دوزهای بالا شیمی درمانی می شوند و این خونریزی به دلیل اثر این درمان بر روی پلاک ها است . در صورت خونریزی شدید از لثه و کام و... در صورت مسواک زدن بیمار نباید مسواک بزند و باید با یک گاز نرم و دهانشویه دهان خود را تمیز کند.

 

کاهش بزاق و پیامد های آن : اشعه باعث آسیب به غدد بزاقی می شود بیشترین آسیب پس از اولین هفته درمان 60-50 % از میزان بزاق کم می شود بزاق غلیظ وچسبنده می شود تغییرات پاتولوژیک اغلب چندین ماه پس از اشعه درمانی پسشرفت کرده و معمولا آسیب دائمی می شود. در نتیجه خشکی دهان و متعاقب آن افزایش پوسیدگی ها ، زخم ها عفونت های باکتریایی و قارچی ، زبان ملتهب و ادماتوز و بیماری های پریودنتال ایجاد می شود. زبان دردناک ، عدم احساس مزه ، دسیفاژی از عوارض دیگر هستند.

 

عفونت قارچی : عفونت فرصت طلب با کاندیدا آلبیکانس در بیماران بعد از اشعه درمانی 80 درصد شایع است.

 

حساسیت دندان : به دلیل کاهش بزاق و کاهش PH ایجاد می شود. کاربرد ژل فلوراید در کاهش علائم سودمند است.

 

تریسموس عضلات : اشعه درمانی سر و گردن می تواند سبب آسیب به ساختمان عروقی عضلات شده و ترسیموس عضلات جونده و کپسول مفصلی در پی آن رخ دهد. باید از یک Mouthblock برای بیمار در هنگام دریافت اشعۀ خارجی جهت به حداقل رساندن اثرات اشعه بر روی عضلات اطراف صورت و عضلات جونده استفاده کرد. همچنین بیمار باید ورزش های روزانه کششی را جهت بهبود تریسموس انجام داده و از بخار مربوط و گرم استفاده مند. یک ورزشی که به بیمار توصیه می شود قرار دادن تعدادی آسبلانگ در دهان است که حداقل 3 بار در روز با وقفه های 10 دقیقه ای انجام می شود. با افزودن تعداد آسبلانگ ها به صورت آهسته ، عضلات کشیده خواهند شد و در پی آن عملکرد عضله طبیعی تر خواهد شد.

پروتز ها : در طول 6 ماه اول پس از اشعه درمانی از دنچر استفاده نشود زیرا ترومای خفیف آن زخم و نکروز احتمالی استخوان زیرین را ایجاد می کند. بعد از 6 ماه م دنچرها باید  تنظیم شده باشند. ایمپلنت ها 18-12 ماه بعد از اشعه درمانی می توانند استفاده شوند ولی باید از ناحیه بافتی تحت اشعه  ، میزان ترمیم و اسکولاریتی ناحیه اطلاعات کافی داشته باشیم.