|
تاریخ معاصر دندانپزشکی ایران
در دوره قاجاریه طب ایران به تدریج پیشرفت کرد و اولین عامل پیشرفت آن مدرسه ی دارالفنون بود. قبل از این پیشرفت این کار به دست افراد غیر ماهر و فاقد صلاحیت انجام می شد. برای درد دندان عطارها از داروهای گیاهی مانند روغن نخود - آب پیاز - شیره انجیر - تریاک - پوست انار و برای رفع آسبه های دندانی از صمغ کتیرا و باقلا و آرد گندم سرخ شده در روغن استفاده می کردند. کشیدن دندان معمولا توسط سلمانی ها و بدون بی حسی صورت می گفت که بسیار وحشت آور بود. در سال 1297 شمسی مدرسه طب به طور رسمی کار خود را آغاز کرد
در حال حاضر واحدهای درسی به تعداد 202 و 205 واحد درسی و طول دوره 6 سال است. پس از گذراندن دو سال و گذراندن 68 واحد دروس عمومی و علوم پایه دانشجویان وارد دوره های بالینی (پره کلینیک و کلینیک ) میشوند و آموزش خود را با حضور بیماران ادامه می دهند و در انتهای دوره 6 ساله و پایان یافتن واحدها و ارائه پایان نامه به ارزش 6 واحد فارغ التحصیل می شوند. ادامه ی تحصیل و دریافت درجه ای تخصصی پس از فارغ التحصیل شدن در رشته دندانپزشکی عمومی در 10 رشته 1 -اطفال 2 - ترمیمی و زیبایی 3 - ارتودنسی 4 - درمان ریشه 5 - پروتز 6 - پریودنتیکس ( جراح لثه ) 7 - پاتولوژی 8 - جراحی دهان و فک و صورت 9 - رادیولوزی دهان و فک و صورت 10 - تشخیص بیماریهای دهان در داخل کشور امکان پذیر است. |